خواص شیرین بیان

شیرین بیان از جمله گیاهان دارویی خودرو است و کمتر مورد کشت قرار می‌گیرد. برگ های آن مرکب است و از 4 تا 7 زوج برگ به اضافه یک برگچه انتهایی تشکیل یافته ‌است که به سبب ترشح شیره، چسبنده‌اند. گل های این گیاه به رنگ های ارغوانی، زرد یا بنفش یا آبی مایل به سفید هستند و میوه‌اش شامل 5 تا 6 دانه مایل به قهوه‌ای است. ریشه و ساقه زیرزمینی آن مصرف دارویی دارد.

ترکیبات شیرین بیان

قسمت مورد استفاده شیرین بیان، ساقه‌های زیرزمینی و ریشه‌های گیاه است که دارای ترکیبات مختلفی است. مهم‌ترین ماده ای که موجب شیرینی شیرین بیان می شود، ترکیب موجود در ریشه‌های گیاه به نام اسید گلیسریزیک است که 50 برابر شکر شیرینی دارد. اسید گلیسریزیک با افزایش سن گیاه افزایش می‌یابد.

خواص گیاه بادرنجبویه

بادَرَنجبویه یا بادَرَنگْبویه یا وارَنگ‌بو (Melissa officinalis) گیاهی است معطر و علفی. این گیاه از راسته لب‌گلی‌ها (Lamiales) و تیره نعنائیان (Lamiaceae) است.

برداشت این گیاه معمولا در اواخر اردیبهشت، قبل از ظهور گل ها انجام می شود. برگ ها و سرشاخه ها پس از برداشت، در جریان هوا قرار می گیرند تا به سرعت خشک شوند و پس از آن در محل تاریک و خشک نگهداری می گردند.

این گیاه بومی مناطق مدیترانه ای است و در اروپا و آسیا نیز انتشار دارد. در ایران

گیاهان دارویی موثر بر سندرم پیش از قاعدگی

سندرم پیش از قاعدگی(PMS) که معمولا 7 تا 10 روز پیش از قاعدگی را در بر می گیرد ترکیبی از تغییرات آزار دهنده ی جسمی، روانی و رفتاری است و شدت آن معمولا به حدی است که با فعالیت های معمول یا ارتباطات اجتماعی فرد را مختل می کند.

70 تا 90 درصد زنان در سنین بارداری، 25 تا 45 سالگی، این سندرم را تجربه می کنند.

علائم آن به سه دسته ی جسمی، روانی و رفتاری تقسیم می شود:

پنیرک؛ ضددرد، ضدالتهاب و ضدعفونی کننده

از مهم ترین اثرات گزارش شده ی گل پنیرک می توان به مواردی چون ضد درد، ضد التهاب، ضد عفونی کننده، قابض، ملین، ادرار آور، خلط آور و مقوی رحم اشاره کرد.

پنیرک با نام علمی Malva sylvestris در عربی خبازی نامیده می شود. گیاهی است علفی، به ارتفاع تا 60 سانتی متر و پایا. به صورت خودرو، در بسیاری از نقاط می روید و برای استفاده نیز کشت می گردد.

گون (گیاه مولد کتیرا)

از کتیرا در فرآورده های سرماخوردگی به عنوان نرم کننده و ضدسرفه مصرف می شود. استفاده ی دیگر آن در کنترل اسهال است؛ چون می تواند مقدار زیادی آب جذب کند و از خروج آن از بدن جلوگیری کند.

گون با نام علمی Astragalus gummifer از خانواده ی Leguminosae (خانواده ی نخود) است. گیاهی است چند ساله، بوته مانند و دارای ساقه ی چوبی با برگ هایی مرکب از برگچه های متعدد که این برگ ها اکثرا فرد می باشند.

گونه های مختلف گون که کتیرا از آن ها تولید می شود دارای گل هایی به رنگ های صورتی، قرمز، آبی، بنفش، زرد و یا سفید هستند. گل ها به صورت مجتمع، خوشه یا سنبله مانند بوده و گاهی در محور ساقه قرار دارند.

علف چای و خواص آن

نام های دیگر علف چای، گل راعی، گل هزار چشم و هوفاریقون است. در عربی به آن حشیشه القلب می گویند. از خواص این گیاه می توان به مواردی چون ضدافسردگی، ضد میکروب و ویروس و ضد سوختگی

اشاره کرد.

علف چای با نام علمی Hypericum perforatum گیاهی است علفی و دائمی به ارتفاع تا یک متر، با بوی معطر و در زمان گل دهی بسیار زیبا.

زمان گلدهی گیاه برحسب ناحیه رویش از اردیبهشت تا مهرماه می باشد. محل رویش گیاه در کوهستان ها و ارتفاعات نواحی شمالی کشور می باشد. البته در ارتفاعات متوسط و کم بسیاری از نقاط از جمله کرج، راه چالوس، لاهیجان، ارومیه، بروجرد، گنبدکاووس، کلاردشت و اطراف تهران نیز رویش دارد.

قسمت مورد استفاده دارویی گیاه سرشاخه های گلدار آن است.

آکنه و گیاهان دارویی

چنان چه بعد از آزمایش‌ های مورد نیاز مشخص شود که علت به وجود آمدن جوش به دلیل مشکلات کبدی است می‌ توان از گیاهانی چون زردچوبه، کاسنی، شاه‌ تره و خارمریم که امروزه نقش همگی آن ها در سلامت در علم نیز ثابت شده است، ‌استفاده کرد.

تا زمانی که علت به وجود آمدن جوش(آکنه) مشخص نشود به هیچ‌ عنوان نمی‌ توان در خصوص آن طبابت کرد چرا که داروساز پس از تشخیص پزشک، می ‌تواند توصیه کند که فرد از گیاهان خاصی در جهت برطرف شدن جوش صورت یا قسمت ‌های دیگر بدن استفاده کند.

ختمی؛ دوست پوست و دشمن یبوست

ختمی، ضددرد، ضدباکتری، ضدسم، ضد التهاب، ضدسرفه، ضدعفونی کننده، ضداحتقان، ضد کرم، ادرارآور، خلط آور، کاهش دهنده ی قند خون، محرک سیستم ایمنی بدن، ملین و مسهل است.

ختمی، گیاهی است علفی، پایا به ارتفاع تا 5/1 متر و پوشیده از کرک. برگ های این گیاه با پهنک بزرگ و شامل 5-3 لب دندانه دار است. ختمی گل هایی به رنگ سفید مایل به گلی یا ارغوانی دارد که در قسمت های انتهایی ساقه اکثرا به صورت 3 تایی دیده می شوند. قسمت مورد استفاده ی ختمی گل، ریشه و برگ آن است.

والک؛ دوست قلب و ريه

والک کوهي نوعي سبزي وحشي و خودرو است که در رشته کوه البرز و فقط در فصل بهار مي ‌رويد. سرشار از کلسيم و انواع ويتامين هاي نافع بدن است.

والک يکي از گونه‌ هاي سير و به اصطلاح نوعي سيرکوهي است. نام علمي آن Allium ursinum L و نام انگليسي آن Board-leaved Garlic، wild Garlic و از خانواده Liliaceae مي باشد.

با نام‌ هاي پياز خرسي، سير جنگلي، سير خرس نيز از آن ياد مي ‌شود. والک بسيار ملايم ‌تر و شيرين ‌تر از سير معمولي است و بيشتر مصرف دارويي دارد. بوي آن شبيه پياز است.

قسمت مورد استفاده ي والک، گياه جوان و به ندرت از گياه خشک شده يا عصاره آن است.

ترکيبات شيميايي

والک حاوي ترکيباتي مانند اسانس فرار که حاوي ترکيبات گوگردي است، مي باشد. والک را در فصل بهار مي‌ چينند و براي فصول ديگر به دو روش فريز کردن و يا خشک کردن نگهداري مي‌ کنند. در صورتي که بخواهيد سبزي والک را خشک کنيد، حتماً بايد به روش خشک کردن در سايه عمل کنيد.

کندر؛ گیاهی برای آرامش و تقویت حافظه

کندر ارزشی برابر طلا دارد و توسط مصریان، یهودیان، یونانیان، رومیان و ایرانیان برای اهداف عمومی و روحی مصرف می‌شده است.

خاستگاه کندر آفریقای جنوبی خصوصاً سومالی، عمان و یمن است. کندر از درختی به نام Olibanum به دست می‌آید.

شهرت درخت کندر، به خاطر این است که پس از بریدن تنه‌اش به قسمت‌های کوچک‌تر، شیره‌ی سفید شیر مانندی از آن خارج می‌شود که این قطرات با گذشت کمتر یا بیشتر از دو هفته پس از از دست دادن رطوبتش و خشک شدن (غلیظ شدن) تبدیل به یک صمغ نارنجی - قهوه‌ای می‌شود که با نام کندر (Frankincense ) شناخته می‌شود؛ که نیمه‌ی اول نام آن (Frank) به معنی خالص و پاک و قسمت دوم آن به معنی دود کردن است.