مزاجها

ما افراد را به دو دسته تقسيم مي کنيم 1- افراد چاق 2- افراد لاغر ، افراد چاق و لاغر را هر کدام را به دو دسته تقسيم مي کنيم.

افراد چاق را به 1- چاق گوشتي لحمي 2- چاق پر چربي شحمي ، افراد چاق گوشتي که بدنشان حالت ماهيچه و به هم تنيده دارد را لحمي ميگوييم ، لحم يعني گوشت و شحم يعني چربي، ظاهراً يک وسيله هم درست کرده اند که از روي وزن حجمي مي گويد که فرد در صد گوشتش بيشتر است يا چربي اش. افراد چاقي که حالت گوشتي دارند را دموي گفته و افراد چاقي که حالت پر چربي دارند را بلغمي مي‌گوييم.
افراد لاغر را هم دو گروه کرده يک گروه متوسط الحال و يک گروه لاغر استخواني ، گروه متوسط الحال را صفراوي و گروه حالت استخواني را سوداوي مي گوئيم . تقريباً روي تيپ شناسي مي‌رويم که از ايران شروع شده منتهي به اروپا کشيده شده است.يعني قانون که 800 سال در اروپا تدريش مي شد در اين مدت 800 سال که در اروپا بود تغييرو تحولاتي در آن ايجاد کردند و از آن واقعاً استفاده کردند . برخلاف ما که قانون همان طور باقي مانده است . اروپائيها از آن استفاده بسيار گسترده اي در تيپ شناسي کردند . در اين زمينه کتاب تيپ شناسي دکتر علي اکبر ميرسپاسي که پدر روانشناسي ايران شناخته مي‌شود وجود دارد. دو الي سه کتاب در اين زمينه با تصوير وجود دارد که خصوصيتهاي ذهني و بدني و روحي افراد را در اينجا مشخص مي کند. ابتداي تيپ شناسي به طب سنتي ما در چند صد سال قبل برمي گردد ولي اروپائيها بعد از رفتن قانون به آنجا آنرا گسترش دادند . حتي در کارهاي مديريتي و استخدامي از اين تيپ شناسي استفاده هاي خيلي جالب کردند.
مايعات يا خلطهاي داخل بدن را چهار قسمت مي کنيم :
1- دم ( خون ) 2- بلغم 3- صفرا 4- سودا
البته تعريف دقيق اين اخلاط را در مطالب آينده ذکر خواهيم کرد. هرکدام از اينها ( مزاجها ) نسبتي به يک خلط دارد.
مثلاً دموي ، نسبت به دم داده شده است. بلغمي ، نسبت به بلغم داده شده است. صفراوي، نسبت به صفراداده شده وسوداوي نسبت به سودا داده شده است . تک تک این مزاج ها را از نظر ظاهري و حالات روحي در مطالب بعدی بررسي ميکنيم